Tu byliśmy ponad 30 lat temu.

Mieszkaliśmy i pracowaliśmy ponad rok w Polskiej Stacji Polarnej. Stacja jest usytuowana nad zatoką Isbjørnhamna (Zatoka Białego Niedźwiedzia) fiordu Horsdund na Spitsbergenie (archipelag Svalbard). Obecnie Stacja nosi imię Stanisława Siedleckiego - Swojego Założyciela. Kiedy przypłynęliśmy do Stacji w czerwcu 1987 roku, Stanisław Siedlecki był w tam w doskonałej formie (zazdrościliśmy trochę). Stacja wtedy znana była raczej pod nazwą "Polski Dom Pod Biegunem", bo tak o niej mówił Stanisław Siedlecki. Teraz Założyciel Stacji wyjechał na "Wieczne Zimowanie" jak mówią polarnicy gdy ktoś już odejdzie do "Lepszego Świata". Jego Imię i pamięć pozostała w Stacji na zawsze.

Wspomnienie osobistego spotkania ze Stanisławem Siedleckim w Jego Stacji jest bardzo cenne. Wtedy, w Stacji, w czerwcu 1987 r. był bardzo ciekawym człowiekiem. Aktywnym, oryginalnym, kontaktowym, z nieprzeciętną charyzmą. Teraz, kiedy już Jego nie ma, a świat jest zupełnie inny, postrzegamy Stanisława Siedleckiego także jako symbol czasu który niepotrzebnie przeminął.

W Bieszczadach spotkaliśmy się w 2017 roku - po 30-tu latach od Wyprawy.

Bardzo malownicza sceneria regionu i gospodarstwa gdzie znowu byliśmy kilka dni razem to sympatyczny dodatek do spotkania. To były szczęśliwe dni. W obecnym czasie udało się sympatycznie i bezkonfliktowo odnaleźć ten miniony z wyprawy. Także miejsce i gościnność gospodarzy doskonale harmonizuje z odległym w czasie i przestrzeni "Polskim Domem Pod Biegunem".

W czasach około X wyprawy polarnicy wierzyli, że przyjaźnie zawierane tam, w Domu Pod Biegunem pozostają na zawsze. Nasze spotkanie dowiodło, że to prawda. To bardzo cenne doświadczenie stojące nieco w opozycji do obowiązkowego chłodnego krytycyzmu w poznaniu naukowym. To także potwierdzenie potrzeby pielęgnowania wartości ogólnoludzkich. Kilka wspaniałych dni szybko minęło. Postanowienie ponownego spotkania niebawem nieco zmniejszyło żal pożegnania.